Dragan Danić, jedan od najboljih valjevskih boksera, istinski majstor plemenite veštine i veliki ljubimac navijača Metalca, upokojio se u svojoj 67. godini posle duže bolesti.
Posle čuvene generacije Metalca sa početka 60tih godina prošlog veka koja je je bila na korak od osvajanja titule prvaka države i u kojoj se blistali braća Gračanin, Bencun, Lazić, Branković, Stefanović i ostali, Danić je bez sumnje najveće ime koje se pojavilo deceniju i po nakon toga. Zajedno sa Maksimovićem i Jovicom Pavlovićem, koji su izašli iz “Cimerove” bokserke škole, Danić je bio udarna pesnica Metalca koji je sredinom osamdesetih godina bio u samom vrhu jugoslovenskog ekipnog boksa. Debitovao je 1974. godine, najčešće je boksovao u lakoj kategoriji a kasnije je bio standardni borac u poluvelteru i sigurni sakupljač poena. Boksovao je u Metalcu do 1987. godine a potom je otišao u šabačku Mačvu gde je proveo sezonu a onda završio karijeru.
Po rečima njegovog klupskog druga Jovice Pavlovića sa kojim je poslednje dve godine radio kao trener u Metalčevoj školi boksa, Danić je bez dileme bio najbolji u toj generaciji jer je, kako kaže “Čariba”, pobeđivao sve bivše, tadašnje i buduće šampione SFRJ. Popularni “Dane” je bio izvanredan udarač ali i pravi poznavalac bokserske veštine jer je znao da svoje protivnike, ako ne nokautira odmah, dobro uzdrma a onda racionalno meč privede kraju ostvarujući sigurnu pobedu.
Na sebe je skrenuo pažnju 1975. godine na Omladinskom prvenstvu Beograda kada je boksujući u muva kategoriji postao prvak. 1980. godine je učestvovao na Prvenstvu Jugoslavije u Borovu a iste godine na otvorenom prvenstvu Beograda, koje jer održano u Valjevu, Danić je bio proglašen za najboljeg borca osvajanjem prvog mesta u lakoj kategoriji.
Na meču između reprezentacije Jugoslavije i Selekcije novinara, 1983.godine na Pećini pred više od 7.000 gledalaca, Danić je još jednom zablistao savladavši Džavida Asanova. Krajnji rezultat je bio 12-10 za Jugoslaviju a Dragan Danić se našao u krugu kandidata za reprezentaciju i zauzimao treće mesto na “Sportovim” rang listama boraca lake kategorije u zemlji. Na Meču šampiona “Zlatna rukavica” 1984. godine, Danić je u finalu izgubio od sjajnog kubanskog borca Rivere.
Pobeđivao je u ligaškim mečevima sve najbolje boksere lake i poluvelter kategorije u zemlji. Na međunarodnom Turniru “Vaclav Prohaska” Danić je osvojio bronzanu medalju. Stariji ljubitelji boksa se verovatno sećaju Danićevih duela protiv Vukašina Dobrašinovića ali je njegov meč i pobeda protiv Darka Marovića, u finalu Kupa Jugoslavija u Valjevu 1985. godine pred rekordnih 8.000 gledalaca, između Metalca i Budućnosti iz Podgorice, sigurno jedan od najboljih u karijeri valjevskog borca. Metalac je tad slavio rezultatom 18-2 ali to nije bilo dovoljno jer je Budućnost na svom ringu “stigla” do 19-1 i osvojila Kup.
Danić je poslednje dve godine radio kao trener u BK Metalac. Bio je tih, skroman i dobar čovek. Njegovom smrću su valjevski sport a posebno boks, izgubili mnogo.
Komemoracija će se održati u ponedeljak, 6. januara, u 11.30 časova u BK Metalac, a sahrana će se obaviti istog dana u 14 sati na Novom groblju u Valjevu.
Sreten Pantelić
