U Galeriji Narodnog muzeja Valjevo, u petak, 14. februaara, u 19 časova, svečano će biti otvorena izložba ”Solunski front u objektivu ratnog slikara i fotografa Dragoljuba Pavlovića”. Autor izložbe je Dragana Lazarević Ilić, muzejski savetnik.
“Izložbom ”Solunski front u objektivu ratnog slikara i fotografa Dragoljuba Pavlovića” prezentovali smo deo fonda koji se čuva u Narodnom muzeju Valjevo uobličenog u okviru složene teme kakav je Veliki rat, a Solunski front njegov završni, najslavniji deo, sa akcentom na dokumetarnoj vrednosti fotografije”, navode organizatori.
Dragoljub Pavlović (1875-1956) potiče iz ugledne svešteničke porodice. Završio je Ikonopisnu školu u Sergejevu kod Moskve i Slikarsku akademiju u Minhenu, a potom radio kao profesor u Bogosloviji ”Sveti Sava” u Beogradu. Kao ratni slikar i reporter pratio je ratove 1912-1918. godine. Posebno su vredni njegovi snimci posvećeni odbrani Beograda 1914. godine (on je prvi naš slikar koji je snimio bombardovanje glavnog grada uz dozvolu Živojina Mišića) kao i oni sa Solunskog fronta.
Originali su u tehnici sepije, dimenzija tzv. vizit karte, 6,5 x 4,5.
Fotografije sa Solunskog fronta prikazuju poziciju srpskih snaga na potezu Dunavske divizije, u čijem Štabu je bio Pavlović, u periodu od 1916. do 1918. godine. Tako su zabeležene sve značajnije vojne operacije i predeli presudnih istorijskih događaja kao što su bojevi u širem prostoru Gorničeva sa zauzećem Kajmakčalana 30. septebra 1916. godine, bitka u luci Crne reke i oslobođenje Bitolja 19. novembra 1916. godine.
Zbog prelaska na rovovski način ratovanja, 1917. godina obiluje snimcima koji se odnose na istorijske ličnosti, dobrovoljce, vojnu opremu, sanitetsku službu, crkvene obrede, geografske i etnološke odlike podneblja, koji naglašavaju život na frontu.
Proboj Solunskog fronta od 14. do 21. septembra 1918. godine ogleda se u prikazu strateških kota, zarobljavanju bugarskih oficira i vojnika i pohoda na potezu Veles-Skoplje.
Sačuvani su brojni snimci sa ratišta 1912-1918. godine, kao i deo arhivalija od kojih je najznačajniji njegov Dnevnik, vođen od 1895. do 1919. godine, ali i mali broj umetničkih radova ovog autora: ”Kajmakčalan” i ”Kajmakčalan sa Sive stene”, koji se čuvaju u Narodnom muzeju u Beogradu, ”Gorničevski vis 1916.” u Galeriji Nadežda Petrović u Čačku i ”Knez Aleksandar Karađorđević” u Zadužbini kralja Petra I Karađorđevića na Oplencu.
