Anto Tadić, jedan od najboljih boksera Metalca iz Valjeva osamdesetih godina prošlog veka, upokojio se iznenada u četvrtak uveče posle srčanog udara. Prvak Jugoslavije, najbolji sportista grada Valjeva i osvajač brojnih medalja sa najprestižnijih turnira u zemlji i inostranstvu, otišao je neočekivano ali je iza sebe ostavio neizbrisiv trag i sjajnu karijeru tokom koje je prvo branio boje Metalca, a potom se uspešno bavio trenerskim poslom u ovom valjevskom klubu.
Anto je boksom počeo da se bavi u rodnoj Tuzli sa nepunih 15 godina pod budnim okom više trenera od kojih je najveću uticaj na mladog borca ostavio Turčinović od koga je najviše naučio. Počeo je kao bokser papir kategorije sa 36 kg. da bi u Metalac stigao 1983. godine i zauzeo mesto u bantam kategoriji. Levoruk sa kontra gardom, mladi Tuzlak je odmah osvojio simpatije valjevskih poklonika boksa koji su bezbroj puta pokazali da odlično poznaju plemenitu veštinu. Siguran sakupljač poena, borac koji je plemenitu veštinu stavljao na primarno mesto u svom poimanju bokserskog sporta, bio je jedna od uzdanica Metalca pri povratku Valjevaca u prvoligašku elitu posle kvalifikacija u kojima su pored Metalca učestvovali Radnički iz Slavonskog Broda, Ivangrad i Vojvodina. Već marta meseca 1984. godine Tadić skreće pažnju na sebe pošto je postao kandidat za reprezentaciju nakon učešća na jakom turniru u Veneciji. Na prvenstvu Jugoslavije održanom pred 3.000 gledalaca na stadionu na Pećini osvojio je bronzanu medalju što je uticalo da mladi Tuzlak ne uđe u najuži krug kandidata za Olimpijske igre u Los Anđelesu.
1985. godine Tadić osvaja zlatne medalje na Meču šampiona u Zaječaru i na reviji Čelična pesnica u Zenici gde je proglašen za najboljeg tehničara. Mada se Metalac 1986. godine ponovo našao u Drugoj ligi, Tadić je nastavio da brani boje Valjevaca. Na pojedinačnom seniorskom Prvenstvu Jugoslavije, Tadić, sada u lakoj kategoriji, ponovo osvaja bronzu posle poraza od Ivanovića iz Rijeke. Na Beogradskom pobedniku Tadić je proglašen za najboljeg tehničara iako se nije borio u polufinalu i finalu pošto mu se takmičarska knjižica “volšebno zagubila”. Iste godine je proglašen za najborbenijeg takmičara turnira Ištvan Dobo u mađarskog gradu Egeru nakon poraza od Kubanca Kastilja u finalu.
Kompletna ekipa Metalca 1987. godine učestvuje na prestižnom turniru Crni dijamant u poljskom gradu Katovicama na kome Tadić osvaja bronzanu medalju. Iste godine Tadić je osvojio prvo mesto u lakoj kategoriji na Otvorenom prvenstvu Srbije u Valjevu a na Meču šampiona, takođe u Valjevu, levoruki bokser Metalca stiže do polufinala.
1989. godine Metalac sa Antom Tadićem postaje prvak Druge lige Istok i po četvrti put ulazi u jugoslovensku boksersku elitu. Na pojedinačnom Prvenstvu države u Zagrebu, Tadić, koji se borio u poluvelter kategoriji, osvaja bronzanu medalju.
Vrhunac svoje sportske karijere Anto Tadić je doživeo 1990. godine nakon što je na pojedinačnom Prvenstvu Jugoslavije u Valjevu osvojio prvo mesto. Beogradski Sport je tada pisao. “Specijalni žiri u sastavu: Bruno Hrastinski, bivši savezni trener, Miroslav Popović, sadašnji savezni selektor, Slobodan Lazić, bivši trener olimpijske reprezentacije Jugoslavije, Mate Parlov, olimpijski pobednik, Tomislav Jovančić, savezni košarkaški sudija i Raka Đurović, vlasnik preduzeća Limeks, organizator manifestacije, za najboljeg boksera ovogodišnjeg šampionata proglasili su prvotimca valjevskog Metalca Antu Tadića kome je uz brojna priznanja pripao i kolor televizor marke ‘Filips’, kao i tradicionalni pehar JSL ‘Sport’, koji mu je uručio direktor ovog lista Zoran Luković.“ U tradicionalnoj anketi list Napred, Anto Tadić je izabran za najboljeg sportistu grada Valjeva u 1990. godini.
Tokom sedam godina boksovanja za Metalac. Anta Tadića su trenirali Slobodan Lazić, Micoje Vasić, Zarije Andrić i Jordan Obradović.
Po završetku aktivne karijere Tadić je uključen stručni štab BK Metalac a smrt ga je zatekla na mestu trenera na kom je bio od 2012. godine. Anto Tadić je bio pravi ljubimac navijača zbog izuzetne veštine i poimanja boksa a i kasnije zbog svoje neposredne prirode, otvorenosti i srdačnosti koju je ispoljavao u odnosu sa drugim ljudima. Bio je dobar čovek i, mada je došao sa strane, bio je autentični Valjevac i jedna velika duša.
Njegov iznenadni i neočekivani odlazak je bez sumnje veliki udarac za njegovu najbližu porodicu ali i za celo sportsko Valjevo.
Sahrana Anta Tadića biće obavljena u subotu 6. jula u 14.30 na Novom groblju u Valjevu.
Vječnaja pamjat i carstvo nebesko.
Sreten Pantelić
