Iz tehničkih razloga i najavljene velike zainteresovanosti srednjoškolaca i građana Valjeva, promenjeno je mesto održavanja tribine i radionice “Zašto kažeš ljubav?”. Umesto u Modernoj galeriji, kako je prvobitno bilo najavljeno, “Zašto kažeš ljubav?” održaće se u planiranom terminu, u četvrtak, 11. aprila, u 18 sati, ali u Holu Centra za kulturu u Valjevu!
Istoričarka Dubravka Stojanović, profesorka Filozofskog fakulteta u Beogradu i Olgi Manojlović Pintar, saradnica Instituta za noviju istoriju Srbije, reditelj Ognjenu Glavoniću, autor filma “Teret”, uz moderaciju samostalne menadžerke u kulturi Tamare Marković, pokrenuće razgovor i zajedničko promišljanje o tome na koji način su višedecenijski revizionizam prisutan u udžbenicima istorije, ali i u javnom prostoru uopšte, kao i odnos prema spomeničkom nasleđu NOB-a, povezani sa porastom nasilja u društvu, a posebno među mladima, kako doprinose međuetničkoj netrpeljivosti i dubokoj polarizovanosti društva. Tribina se održava u okviru projekta “Zašto kažeš ljubav, a misliš na rat?”, koji je podržala ambasada Kraljevine Holandije u Beogradu kroz program MATRA.
Kao polaznu tačku za razgovor biće korišćeni rezultati “Istraživanja i analize skrivenog uticaja na porast nasilja u društvu u Srbiji”, autora Srđana Hercigonje i Milene Berić, koje je nedavno objavilo Udruženje Krokodil.
Šta je kultura nasilja i kako je mi kao društvo negujemo? Zbog čega mladi imaju skromno znanje o ratovima devedesetih i novijoj istoriji uopšte? Koja je propagandna uloga filmova i serija i kako prepoznati pamfletsko u igranim sadržajima? Koliki je i kakav kvalitativni doprinos umetnosti i popularne kulture u stvaranju politka kulture sećanja? Zbog čega je važno da postoje autorke i autori koji kroz svoj rad postavljaju pitanja o kojima institucije ćute? Neka su od pitanja na koje će učesnici tribine pokušati zajedno sa mladima u Valjevu da odgovore.
“U državama nastalim raspadom SFRJ snažno je prisutan revizionistički odnos prema prošlosti. Istorijski revizionizam, kao zloupotreba istorijske nauke, namerno i tendenciozno iskrivljava sliku o prošlosti, dovodi do prilagođavanja prošlosti savremenim političkim potrebama, naglašavanju poželjnih i fabrikovanju nepostojećih podataka, selekciji istorijskih izvora, izbacivanju svega što ne odgovara vladajućim političkim idejama i programima.
Na koje načine se istorija falsifikuje i kakve to posledice ostavlja na naše društvo, a posebno na mlade, biće jedno od knjučnih pitanja tokom razgovora. Pored toga pokrenućemo i brojna druga: Kako revizionistički pristupi u udžbenicima istorije utiču upravo na naše shvatanje sadašnjosti? Zbog čega je važno suočiti se s prošlim događajima, posebno ratovima devedesetih, i kakve posledice ima nedostatak znanja o nedavnoj istoriji? Koju ulogu imaju spomenici i drugi oblici kulturnog nasleđa u formiranju kolektivnog identiteta i sećanja? Koji je bio odnos prema spomenicima NOB-a u jugoslovenskom društvu, a kakav je danas – što u Srbiji, što u drugim bivšim jugoslovenskim republikama? Šta nam taj današnji odnos govori o vrednostima koje kultuvišemo kao društvo? Kakav je doprinos umetnosti i popularne kulture u stvaranju politka kulture sećanja? Zbog čega je važno da postoje autorke i autori koji kroz svoj rad postavljaju pitanja o kojima institucije ćute?”, navodi menadžer projekta Tamara Marković.
